Mika's Blog

Гэрийнхээ цоожны гол гээчийг өнгөрсөн онд хэдэнтээ солиулав. Үүний гол шалтгаан нь гурвантаа түлхүүрээ гэртээ орхих, дөрвөнтөө цоожны голыг эвдэлсэнд оршино.
Олон удаагийн үйлдлээр нэг зүйлийг айхтар анзаарч, сэтгэл зовинов.
Учир нь түлхүүргүй болсон хүмүүс чинь гэртээ орохын тулд "цоож тааруулна, гол солино барина" гэсэн газруудруу утас цохино. Цаадуул нь гүйгээд ирнэ. Ирээд шууд л ажилдаа орно. Түлхүүр тааруулах гэж үзнэ. Таарахгүй бол янзүрийн төмөр энэ тэрээр ухна. Болохгүй бол алхаар цохино. Эвдэнэ. Эцэст нь шинэ түлхүүрний гол хийнэ. Хийчихээд 25000 төгрөг аваад явна. Энэ бол ерөнхий процесс.
Хамгийн гол санаа зовоож, зүрх базлуулаад байгаа зүйл бол эдгээр түлхүүр янзлагсдын хэн нь ч "та энэ гэрийн хүн мөн үү", "Иргэний үнэмлэх, бичиг баримтаа шалгуул", "Гэрийн хаягаа харуул" гэж асуудаггүй, хэлдэггүй нь сонин. Хулгайч байгаад айлын хаалга онгойлгуулаад орчихсон бол яана? Бүүр муугаар ярьхад багаж хэрэгслээр зэвсгэлсэн цоож тайлагчид өөрсдөө хулгайч байвал яана? гэж бодохоос аймаар юм.

PS: Сэрэмжлүүлэхийг хүссэнээс хулгайч, луйварчдад сэдэл төрүүлэх гэсэнгүйг ойлгоорой.

Улирал хамаарахгүй үргэлжийн ханиад хүрдэг хүн гэж ховор байдаг бололтой. Сүүлийн хэдэн өвлийг дандаа ханиадтай давсан мань мэтийн хувьд бол ханиад хүрэх нь тийм ч асуудал биш болов. Хүрлээ эм уулаа намдлаа, маргааш нь өнжөөд нөгөөдөр дахиад хүрнэ. Хоолой сөөнө, найтаана, ханиана...
Эмнэлэг, домнологоор явъя гэхээр мань шиг асуудалтай хүмүүс ная түм. Эмч нар маань ачааллаа даахгүй байж ядахад эмнүүд маань үйлчилгээгээ өгөхөө болисоор.

Тэгэхээр би өөрийгөө бодлоо. Бага байхдаа ханиагаад удаан явсан түүх алга. Ханиад хүрээ л бол ээжинхээ өлөнг уугаад , корчискоор ганц ороолгоод, содтой усаар нэг утаад л зүв зүгээр болчихдог байлаа. Харин одоо тийм биш юм. Өвөл эхлэнгүүт найтааж, ханиаж, хоолойгоо засдаг. Урь оронгуут л тэр бүх шаналгаа алга болно.
Олон жил иймэрхүү байдалтай явсан хүн чинь "Энэ бол Харшил" гэсэн хатуу дүгнэлтэнд хүрэв. Харин өвлөөс харшлаад байна уу, утаанаас харшлаад байна уу, аль эсвэл бүүр сэтгэлээрээ харшил гээчээр өвчилчихөөд байна уу яагаад байна?
За тэгээд харшил чинь ер нь юув? яаж үүсдэг юм бэ? гээд судлаад үзэхнээ "Орчин үед хоол хүнсний хэрэглээ, амьдралын хэв маягийн өөрчлөлт, агаарын бохирдолт, үйлдвэржилт, нийлэг аргаар гарган авсан төрөл бүрийн бүтээгдэхүүний хэрэглээ ихэсч, химийн бодисын үйлдвэрлэл хурдацтай хөгжиж байгаа зэргээс шалтгаалж харшлаар өвчин үүсч, өвдөөгүй нь өвчлөх магадлалтай " гэсэн юм бичсэн байх юм. Ингээд л уншихаар би бол буруу бодоогүй юм байна. Угаасаа ч буруу боддоггүй хүн. Миний ханиад гээд байсан зүйл бол яахын аргагүй ханиад биш харшил болж байна. Хүмсүүд ч гэсэн ханиад хүрсэн гэхгүй харшилтай болсон гэж ярьвал зүйтэй. Амьтан хүн "ханиад хүрчихсэн юмуу" гэвэл "харшил хө", аан бас ханиахаараа "харшил хөдөлчихлөө" гэж мэж ярих хэрэгтэй, хүүхдүүдээ.

Гэрийн цонхны доорх саданд 5,6хан сартай болвуу гэмээр хүүхдээ тэвэрч ирж орой бүр архи уудаг эцэг эхийг /2 дуракыг/ харахаас дургүй хүрч байна. Тэднийг нэг өдөр ч болтугай ойр хавийн архичидтай нийлж архи уухгүй байгаасай гэж үнэн сэтгэлээсээ залбирах юм. Ээжийнхээ мөөмийг хөхөх авч муу хүмүүстэй, муухай орчинд байгаагаа мэдэрч байгаа мэт ойр ойрхон уйлна. Бяцхан хүүгийн уйлах дууг сонсох бүрт сэтгэл минь урагдаж, өвдөнө.
Иймэрхүү хогийн, хөгийн амьтад яах гэж хүүхэд гаргасан юм бол? Энэ сайхан хүн тэднийг тоогоод ирж байхад алган дээрээ бөмбөрүүлэхийн оронд юунд ингэж зовооно вэ? Энэ бяцхан амьтан тэдэнд ямар буруу хийсэн гэж? Монголд тэр жаахан амьтныг аварч, аятайхан амьдруулахын төлөө ямар нэгэн хууль дүрэм, арга чарга байдаггүйм байхдаа??....

Би тэр бяцхан хүүгийн төлөө юу ч хийж чадахгүй байгаагаа бодохоос аймшигтай санагдаж, цээж хөндүүрлэж, дотор харанхуйлж байна... :(

Мессенжерээр нэг найз маань надаас "онд яаж оров?" гэхээр нь "өө ёстой тарган орлоо" гэсэн. Тэгсэн чинь өөдөөс "зааа тарган байхдаа яадийн, балай ийн" гэв. Хүүхэдтэй болохоос өмнө 52той байсан хүн чинь одоо 60 гараад талийгаад явчихаар чинь одоо тарган байхгүй яахийн гэж дэлгэцнийхээ цаанаас хэлээ хаясан. Зарим хүмүүс чинь төрснийхөө дараа нөхрөөсөө том харагддийм билээ. Тийм л болчихгүймсэн гэж хичээж байгаа хүн зөндөө л байдаг шдээ. надаас авхуулаал.. За яахав бүүр болкудаа тулаад томроод ирвэл атийгаал явдаг байх даа,кк
Шинэ оны босгон дээр ах дүүгийнд очиж аяга тагш шампанск эргүүлж яваад золтой л замдаа 2010-аа угтчихалгүй орж ирэв. Орж ирээд хуучныгаа үдэж шинийгээ бол тарган гэж жигтэйхэн, цатгалан гэж хэлэхийм байхгүй, сандруу бас сэтгэл хөөрлийг дээд цэгт нь тулгаж байгаад утгаад авчихсан гэжугам. Юм гэдэг сонин юм. Ганц хоёулаа байхын цагт он гарлаа, орлоо гэхээр идэж уух, өмсөх хувцасаа нэгт тавьж он гарангуут гудамж талбайн урт болоод котокны мөс метрлэх нь илүү сонирхолтой байсан байгаам. Гэтэл гурав дөрүүлээ болоод ирсэн чинь айлын хүүхдийн бэлэг, ёлкны модны мялалаалга зэргийг энэ тэргүүнд тавьж гэртээ хоол унд болон торт амттан мэтийгээ өөрийн гараар хийж ширээ тавгаа засч суух нь өмнөхөөс илүү сонирхол татах болж. Үүнээс харахад нөгөө сэтгэл зүйн эволюци гээч нь л энэ юм шиг .


За тэр ч яахууу. Нэг балай, гачин юм ярих гэж орж ирсийн уг нь. Малайзад он ирэх цагт архи ууж согтсон хүмүүс, бас гэрлээгүй байж буудалд орж "бамбирах" оролдлого хийсэн хосуудыг цагдаа нар баривчилсан гэсэн мэдээ үзэв. Баривчилгааг бүүр албаар 12 сарын 31нээс 1 сарын 1нд шилжих шөнө тааруулсан байгаам. За тэгээд архи уусан хүмүүс ч яахуу торгуулаал гардийм байгааз. Харин тэр хосуудын шийтгэл нь шал тэнэг. "ОЛОН НИЙТИЙН ӨМНӨ ГАРГАЖ ТАШУУРДАХ ЭСВЭЛ 2 ЖИЛ ХҮРТЭЛ ХОРИХ ЯЛ ОНООХ" гэж авсан.
Монголоороо бодуул: Гүйэ яахав дээ, тэр хайртай хүмүүс чинь шинэ оноо хамт угтая гээд буудалд ороо л биз, буудалд ороод янзүрийн юм хийх гэж оролдоо л биз, юун сүртэй ийн. Угаасаа буудалд оролгүй явсаар гэрэлсэн хос гэж байдаг чимүү, гүйчимүү, гэнэ.
Харин Малайзаар бодуул: Заваарсан юм. тэднүүс одоо гэрлээгүй байж буудалд очиж ариун сайхан, айхтар хөөрхөн бурханыг минь хилэгнүүлээд байхдаа яадийн. Бүгдийх нь омжоог гаргаж байгаад төв талбай дээр 80 банздуул таарна гэх байдаа..

Хэрвээ Монголд ингэж ташуурддаг байсан бол бүгд ядаж нэг ташуурдуулсан байх биз. Анги хамт олноороо буудалд орж архидсан, эсүүл хайртай хайргүй хүнтэйгээ буудалдсан бүүр эсүүл нэг сайхан амрах гээд орсон л байж таараа тиймээ... Тэгээд бүгл нэг ташуурдуулна. Бараг би маргааш ташуурдуулна, ирж үзээрэй гээл зурагтаар гарахтай адил юм болкуюу. Нөгөө үзэх хүмүүс нь хүртэл залхцан "үзнээ гэчихээд мартана. Тэгээд дотроо заза өнөөдөр мартчиж, нөгөөдөр л харахаас" гэцэн тэ. Төд удалгүй тэр шийтгэл үнэ цэнээ алдаж болих байлгүй .

Хүний мөс хөлний өлмийд ч хүркү болсон энэ цөвүүн цагт хүнд мөнгө зээлэх шиг тэнэг гажиг зүйл байхгүйм шиг бодогдох боллоо. Төрснөөсөө хойш өвөр түрийдээ орж өссөн багийн сайн найз нь байрыг нь барьцаанд тавьж мөнгө зээлээд байр ч гүй, мөнгө ч гүй үлдээж байсан гашуун үнэн бол ээжийн минь амьдралын нэг хэсэг. Муухай гэхэд хэтэрхий муухай дурсамжыг санах тоолондоо хэнбгуайд ч гэсэн мөнгө зээлэх, итгэх хэрэггүй юм гэж бодох боловч "за эгч минь юмдаа, ангийн хүүхэд юм чинь өгчих биз, багш бол зоолттой буцааж өгнө" гэх мэтийн цагаан бодолд хөврөн мөнгө зээлээд туучихдаг нь гэм биш зан гэлтэй. Харин эргүүлж авна гэдэг гуйлга гуйхаас ч дор юм болсоор цаг хугацаа өнгөрөх тусам найдваргүй авлага болж цайх шинжийн..

Сургууль төгсөөд ганц 2 жил болжооход мэргэжлийн хичээлийн багш таараад хүүхэд төрөх гээд мөнгө төгрөг хэрэг болоод хэцүүдэж явна.Мөнгө цаас байвал зээлээч хэд хонуулаад өгъе гэсэн. Тухайн үедээ овоо мөнгөжүү байсан болохоор олон юм бодолгүй 400 мянган цаас өгөөд " та яг өгөөрэй. танаас нэхээд байх нь ч хаашаа ийн" гээд өгөөд явуулсан одоо болтол таг.. Яг л нэг варезаар орж гарч коммент үлдээхээс цааш танихгүй хүүхэд "эгээ, хөдөө гэртээ харих гэсийн 20 мянгыг шилжүүлж туслаач. ирэнгүүтээ өгнө" гэж хэлээд тэр чигээрээ алга болдог 10 жилийн хүүхэд шиг.

Нэг үе сайн найз гэгдэж зовлон жаргалаа тоочдог байсан найз охиндоо 150 мянган цаас зээлүүлээд нилээн хэдэн сар болчив. "Мөнгөө авъя" гэж хэлснээс хойш нэг удаа 50 мянгыг эргүүлж өгөөд утасаа салгаад хэсэгтээ голров. Тэгж ингэсээр байтал дахиад хэдэн сар өнгөрчив. Хүнд юмаа өгцөн хүн чинь мартана гэж юу байхав, мөнгөний хэрэг болхоороо л санадаг хойно нэг залгасан чинь утасаа авчаад "юууун мөнгө, өгөөздээ? түр тар түмпэн шанага" гээд 2 тийшээ болчиж билээ. Иймэрхүү байдалтай найз нарын зээл ч хэлээд байвал олоон олон.

Арван жилийн ангийн хүүхэд худалдаа аж үйлдвэрийн тэнхимд ажилдаг учир ажил төрөлийн шугамаар хэдэн юм ярьдаг байлаа. Тэгсэн "шинэ жил нь болох гээд байна. 160 доллар зээлээч. 28нд өгнө" гээд албаны мөнгөнөөс авхуулаад "яг өгнө, о е" гээл явсан. Сар гаран байдгүй. Өөрлүү нь залгахаар авку, ажилруу нь залгахаар байхгүй гэнэ. Тэгж тэгж нэг ярихаар "найз нь яг ажилруу чинь орж явна, 20 минутын дараа үүдэн дээрээ гараад ир" гэх мэтчилэн бүлтэрдэг байлаа. Арга ядаад "ажлын нябо тэнхимийн нябо руу албан бичиг явуулна гэнээ. Нэрийн хор шдэ. зүгээр өгчих барьчих" гэсэн мсж бичээд орхицон чинь маргааш нь намайг дуудаад 160 доллар өгч амарсан гэжугам. Яг л дүүгийнхээ төлбөрийг төлөх гээд өөрийнхөө нэр дээр зээл авчихсан чинь төлөх хүн олдохгүй гай болохтой адил юм болсон.

Урдаас нэг ирээд удаагүй байжийтал таньдаг эгч маань хүүхэд нь гадагшаа явлаа гээд 250 мянгыг хэрэгтэй байна гэхээр нь нөхрөөрөө зээлүүлээд аваад өгцөн. Тэгээд өгөхийг нь хүлээж 2 жил болсон. Тэр өгсөн мөнгө маань эргэж ирэхдээ хэдэн төгрөг, даавуу, уут, уруулын будаг болов. Харин энэ эгчийн ганц авууштай чанар нь утасаа салгаж алга болоогүй, юу болж байгаагаа цаг тухайд нь хэлж мэдэгдэж байсан болохоор мөнгө авах гэж зоволгүй, харилцахад, дахиж итгэхэд ч зүгээр хүн шиг санагдаж билээ.

Гэх мэтчилэн танил ах, аавын авгай, ахын хүүхэд, ангийн найз, байрны хүүхэн, эгчийн нөхөр, орцны эмээ нараас авхуулаад мөнгө гуйсан хүн хаа сайгүй. Сайхан сэтгэл, хүн чанар, итгэл зүтгэл гаргаад өглөө гэхэд эргээд ирэх эсэх нь тодорхойгүй, хэрүүл уруул болоод өгснөөсөө эсийн юм болж хараалгаж зүхүүлэх магадлал хамгийн ихтэй юмаа. Бааахан зовлон тоочиж авчихаад намайг зовох үед хэн ч туслалаа гээд эргүүлээд өгөх риакци байхгүй. Тэгэхээр хүн мөнгө асуухаар БИ ХҮНД ЕРӨӨСӨӨ МӨНГӨ ЗЭЭЛДЭГГҮЙ гэчихвэл хамаагүй сэтгэлд амар, нэр цэвэр юм билээ. Зарим хүмүүс НАДАД ЯМАР Ч МӨНГӨ БАЙХГҮЙ гэдэгдээ. Тэгж ч хэлсэн болно. Гэхдээ байхгүй гэдэг үг байхгүйг дагуулдаг байх гэж би бодоод байдын. Тиймээс зээлэхгүй л гэвэл зүгээр байх. Сайн хүн олон байдаг ч саар нь бас байдаг гэдгийг мартамгүй юм.

Эцэст нь нэг талаасаа хэнд ч мөнгөний хэрэгцээ гарч байдаг. Харин нөгөө талаасаа мөнгө илүүддэггүй бөгөөд илүү мөнгөтэй хүн гэж байдаггүй юм билээ ..

Хэзээ нэгэн цагт зуун фолловерстой болох байх гэж боджээсэн чинь аягүй хурдан болчдог гэнээ. 100 дээр принт скрийн хийсэн чинь алга болчлоо. уучил таминь. Баярхүүтэй ярьж байгаад нэг нар гарахаар уулзнаа. Цаадах чинь өшөө хүмүүсийг дуудаж уулзий гэвэл гомдол нэхэгсдийг дуудна за. :)

Өчигдөр микронд суугаад явлаа. Кондуктор /Конди /нь "хар хорин, хархорин" гэж орилоол, ойртсон хүмүүсийг суух уу? суухуу? гээд зогсож байтал нэг ах ирэн орох гэтэл:

Конди: согтуу хүн оруулкуээ

Ах: хаана согтуу хүн байна?

конди: та согтуу л байшдээ. суулгахгүй.

ах: хэн согтуу ийн? би юу. уусан гээд байгаа бол үнэртээд үз, фүүү /эхнэртээ шалгуулжаагаам шиг л/

конди: өө тийм байна /үнэрэлснээ оруулчив/.

Суухдаа ах ихэд уурлаад, конди харин нилээд бантасан царайтай.. Микро хөдөлж конди орж ирээд бантсандаа: "согтуу хүн суулгачихаар орж ирээд загнаад байдаг байхгүйюү" гэж 2,3 удаа хэлсэн. Өөдөөс нь харин ах: "күэ, улаан царайтай хүн байж болдгүймүү хаашаа ийн, согтуу гэнэ шүү" гээд аягүй эгдүүцэв.

Конди хэдэн хүнийг иймэрхүү байдлаар эвгүй байдалд оруулж, ах хэдэн хүнд ингэж дуудуулсан болдоо? Үүнээс харахад чихнээс гадна нүд ч бас худалч, хамар л харин үнэнч болж таарав..

1. Мобикомыг ярианы төлбөр дээр мөнгө нэмээд байдаг гэхээр нь нэг өдөр утасаа унтраагаад календар дээр тэмдэглээд үзсэн юм. Дараа сарын эх болж ярианы төлбөр гарахаар нь дэлгэрэнгүй билээ авлаа. Тэгээд нөгөө өдрөө хартал харин мөнгө гарцан, мэдкү утасны дугаар мугаар байдаг байштэ. 1500 төгрөг орчим. Тэгээд нягтлан мягтлан дээр нь ороод асаагаагүй өдрийн төлбөр гарсан байна энэ тэр гээл хэл ам хийгээд яваад байсан чинь "уучлаарай алдаа гарсан байна, хохиролгүй болгож өгье" гэсийн. Миний мэдэх 1500 төгрөгийг хасах юм болвуу гэтэл харин 2800 төгрөг хасагдсан шүү.

2. Гэрлийн мөнгөө сар бүр хугацаанд нь төлөөд капитанцаа аваад далд хийдэг уламжлалтай юм. Гэтэл гэнэт гэрлийн маань мөнгө дахиад нэг сарынхаар нэмэгдээд, сард 25000 гардаг бол 50000 гараад явчив. Яав ийв гээд баримтаа бариад тулгаад үзтэл мэдэгдэх но ер алга. Тэгэхээд нь өргөдөл бичээд баримтуудаа канондоод цахилгаан гардаг төв дээр нь аваачаад өглөө. Дараа нь эргээд надруу "уридны сарын төлсөн төлбөрийг чинь хасаагүй байна. Одоо хасчихлаа" гэж ярисан. Эндээс би 25000 төгрөг хэмнэлээ.

3. Гэрийхээ нэтийг Микомоос авдаг. Сардаа бараг 20000 төлдийн. 2 сараар нь төлбөрөө өгөөд нэг хэсэгтээ чих амар суудаг. Харин сунгасан өдөр хүрэхэд 14 хоног дутуу байхад нэт маань тасраад алга болчлоо. Тэр өдөртөө ярьтал төв дээр тог тасарсан гэв. Маргааш нь дахиад ярьсан. Бас л тоггүй. Тэхээр нь микомоос нэт татсан бүх айл ингээд суужээдийм болвуу гэж гайхаад чимээгүй өнгөрлөө. Дахиад маргааш нь залгатал "танайх төлбөрөө төлөөгүй байна. Тэгээд салгачихаж. 1дэхь өдөр асуугаарай" гэв. Тэр өдөр хагас сайн өдөр байсан. Хагас сайн, бүтэн сайныг өнгөрөөгөөд 1 дэхьд очиж асуутал нээрээ л тасалчихсан байдаг байгаа. Гайхлаа, төлбөрийн баримтаа ирээд үзлээ. Яах аргагүй болоогүй байлаа. Тэгж хэрэлдэж, хэлэлцэж явсаар байгаад 7 хоноцон. Урьд нь бас 7 хоног нэт тасарч байсан удаатай. Тэгээд энэ удаа ингээд орхивол дараа сард дахиад л даврана гэж бодоод нягтлангуудтай нь яритал нэг нэгэнлүүгээ чихсээр байгаад таг чиг. Тэхээр нь гомдол барагдуулах алба гэдэгрүү нь яриад учираа хэлээд "нэтээ залгуулая, таслуулсан хоногуудаа нөхөж авъя" гэсэн чинь тэр оройдоо надруу яриад "манай ажилчид алдаа гаргасан байна. Залруулга хийлээ. Өмнөхтэй чинь нийлээд 14 хоногоор нэмж сунгалаа" гэсэн. 30 хоногт 20000 гэж үзвэл 14 хоногт бараг 10000 төгрөг болно. Энийгээ бас хэмнэлээ.

Дээрхээс үзэхэд би нийтдээ 37800 төгрөг хэмнэж хэрэгтэй юмандаа зарцууллаа.

PS: Дугаар банкнаас зээл хөөцөлдөөд 4 сар гаран явсан нэгэн бүтээж чадаагүй байсаар байгаад болихоор шийдэв. Харин яг түүнтэй адил зээлийг түүнтэй адил орлоготойгоор, бас түүн шиг нөхцөлтэйгөөр хөөцөлдөж явсан эгч авчихсан. Тэр зээлийг хөөцөлдөж байсан 2 хүн юугаараа ялгаатай байв? Хариулт нь: Нэг нь байнга очиж, утасдаж зээлээ асуудаг, боломжгүй гэвэл нягталж асууж, болку дээрээ тулбал хэл ам хийдэг л байгаам..

Монголын хүнд суртал, зальжин нийгэмд хүн хэлтэй амтай байж л өөрийнхөө эрхийг хамгаалж, хохиролгүйгээр амьдарч чадах юм шиг байна.

Нэг залуу ёстой мундаг гэгддэг зураач дээр очоод өөрийгөө зураач болгохыг гуйжээ. Алдартай зураач үүнийг нь зөвшөөрөөд нилээн удаан нөгөө залуутай үзэж тарж дээ. Овоо ч хугацаа өнгөрч, овоо ч зурдаг болж.

Тэгээд багш нь: чи өөрийгөө зураач болжуу үгүй юү гэдгээ мэдье гэвэл хамгийн сайнаараа хичээж байгаад нэг зураг зураад, тэрийгээ аваад гудамжинд гараад зогс. Зургийнхаа хажууд танд миний зурсан зурагнаас таалагдахгүй хэсэг байвал түүн дээр нь будаг түрх гэж бичээрэй гэжээ. Залуу тэгье гээл нэг зургийг тасархай зураад авч явлаа. Орой зургаа бариад уйлаал ороод ирсэн. Яасан гээд харсан чинь зураг гээд байх юмгүй эрээн мяраан будаг болсон цаас л байв. Залуу: би ч зураач болоогүйм байна. Ер нь болох ч юмуу гүй ч юмуу гэж бодоод аймаар сэтгэлээр унав.

Тэрийг нь хараад багш нь: одоо дахиад ганцхан удаа сайхан зураг зур, тэгээд урьдын адил гудамжинд гараад зогс. Харин энэ удаа "танд миний зургаас таалагдахгүй хэсэг байвал засч зурна уу" гэж бичээд будаг хажууд нь тавь гэжээ. Залуу ч сонин царайлаал багшийхаа хэлснийг хийхээр явав. Орой боллоо. Залуу аягүй баяртай царайлцан орж ирж байна. Зураг нь цэв цэвэрхэн, яг яаж зурсан тэр хэвээрээ байлаа. Хэн ч тэрний зурганд гар хүрч чадсангүй.

Үүгээрээ юмыг шүүмжлэх амархан, харин яаж засахыг нь заах хэцүү гэдгийг хэлхийг оролдлоо. Ялангуяа Оюутолгойн гэрээг эсэргүүцээд байгаа хүмүүст.

Оюутолгойн гэрээг шүүмжлээд байгаачууд гэрээнд юу юу заасныг харснуу, аль заалт нь буруу байхын? ямар шалтгаанаар эсэргүүцэв? болку байгаа юмыг чинь яаж засуул болохоор байна? гээл янз бүрийн л юм асуумаар санагдахын. Цацая гэвэл будгыг хэн ч цацчихна. Харин засаад зурчих хүн хэр олон байгаан болдоо гэж??

Зарим нэг нь "зүгээр л буруу шдээ", "угаасаа л буруу байхгүй юү" гэнээ . Яагаад? гэдэгт хариуж чадку ч байх шиг. Ингэж муйхарлаж суухаа болиул таарна. Харин энэ блог дээр бичсэн шиг өөрийн зөв гэсэн дүгнэлтээ өгч арга зам заасан байвал бас өөр л дөө..

Энэ шүлгийг өнөөдөр Цэгмээгийн бичсэн нийтлэлийн сэтгэгдэл дундаас оллоо. /ЖИЧ: энэ шүлгийг бичсэн хүнийг олоод блогтоо оруулах зөвшөөрөл авсан болно./

Гадаад гоё, Монголд л амьдахгүймсэн, Хурдхан эндээс алга болъё энэ тэр гээл наян юм боддог л байсан. Тэгсэн чинь энийг хараад өөрийн эрхгүй үлдмээр, хаа нэгтээ арилчихмааргүй болоо явчив. Ямар үнэн үгтэй, ямар урам зориг өгсөн шүлгэв гэж магтаад амьтан хүнд уншуулмаар санагдаад болж өгдгүй. Эх орноосоо хол байхын зовлон жаргалыг өөрийн бие болоод гэр бүл дотроо бараг бүгд л мэдрээ биз. Өнөөдөр ч, маргааш ч, дараа жил ч, хэзээ ч ирэхгүй гэсэн нутаг нэгтнүүд минь байгаа л байх. Тэгвэл үүнийг уншуулаарай. Уншсан хойно чинь асууя, Та ер нь хэзээ Монголд ирэх гэж байна ?

Нэгдүгээр тэнэг яриа:
Манайх нэг байртай. Байр нь урдаа саадтай. Саад нь 2 саравчтай. Саравч нь үргэлж архичидтай. Нөгөө уудаг хэд нь саравчинд аяга тавьдаг хүртэл газартай. Тэр аяганд хүрэх хүн гэж ер үгүй. Саравч нь цонхны доод хавьд байдагийг хэлхүү шөнө архи уусан хүмүүс зодолдож дуулалдаад унтуулахгүйг яаана. Вакум цонхтой айлд ч сонсогдохгүй байна гэж түүхэнд байхгүй. Нэг сайхан нартай өглөө СӨХ-н эгч сааданд нарлаад байжийн. Түүнтэй тааралдсан завшааныг ашиглаад:
Ми /Мика/: Энэ саравчинд өдөр шөнөгүй архичид цуглачихиймаа. Хөөгөөд явуулчиж болдогггүймуу?
Сөх: Архи ууцан байгаа хүмүүсийг чинь хөөгөөд байж болку юм. Зодож нүдчих гээд хэцүү штээ.
Ми: Түгүүл хорооны ч юмуу, эргүүлийн цагдаа нараар хөөлгөөд байвал яадийн?
Сөх: Цагдаа нар хүртэл айчдимаа.
Ми: Хэн ч хөөж чадку байгаам бол энэ саравчыг авчаач. Түгүүл иркү штээ.
Сөх: Улсаас тохижуулаад саравч хийгээд өгцөн болохоор хэвээр нь байлгахгүй бол болдоггүймаа. Харин ч гурван саравч байсны нэгийг нь танай байрны хөгшчүүдийн хүсэлтээр нэгийг нь буулгасан шдээ гэнээ. Цагдаа хүртэл айгаад ойртдоггүй даварцан архичидийг ядийн болоо? Тэгээд хэн хөөж явуулах болжийнаа? гэж баахан гайхаж хоцров..

Хоёрдугаар тэнэг яриа:
Нөгөө л нэг сааданд чинь нэээх гоё цэмбийсэн охин самар чөмөөд, маружин идээд суужээв. Тэгээд идэж дуусаад тамхий татав. Татаж дуусаад маружингийхаа цаас, иш, тамхины иш ид нараа сандал дээр орхиод босоод алхав. Самрын хог бол бүүр ярилтгүй газраар цацаастай. Тэхээр нь Ми эгч Хохаг /хог хаягчыг/ араас нь дуудсан чинь харж байнаа.
Ми: Хүүе, сайн уу?
Хоха: сайн, чи чинь юу билээ?
Ми: Би энэ байранд амьдардиймаа.
Хоха: аан, би ч гэсэн.
Ми: Чи энэ хаясан хогоо авахгүй бол амьтад шавчина даа
Хоха: Энийг цэврэлдэг хүн гэж байдаг биздээ?
Ми: Байлаа гээд бүгд хаяаад байж болку шдэ тэ
Хоха: Заа за гэснээ хогоо аваад сандлын хажууд байсан хогын саванд хаячаад явав. Манай урд саданд нилээн олон сандалтай, сандал болгон хажуудаа хогын савтай. Өглөө Оюунаа гэдэг эгч сайн дураараа гарч хогыг нь түүгээд цэв цэвэрхэн болгодог. Харин үдээс хойш нүл хог болцон байдийн. Тэгээд иймэрхүү бодолтой хүмүүс нэг алхаад хогоо хаячиж чадку салхи болохоор хийсээд хогоор дүүрчдийм болвуу гэж бодсон. Хүний хөдөлмөрийг уг нь уландаа гишгэнэ гэдэг шиг хогоор дараад хаячмааргүй л байгаам даа тэ.

Гутгаар тэнэг яриа:
Манайх нэг байртай. Байр нь хэдэн орцтой. Орц болгон нь нэг жижүүртэй. Тэр жижүүрийг Ожи /орцны жижүүр/ эгч гэнэ.Ожи эгч ойрд ажлаа дутуу дулимаг хийдэг болсон нь хэн хүний нүдэнд ил. Зун гарсаар орц нүл үмхий, лифт үргэлж заваан ялаа батгана шаваад салахаа больсоноор тодорхойлогдоно.
Ми:Орц аймаар үмхий байнаа
Ожи: Харин тиймээ
Ми: Цэвэрлэхгүймүү?
Ожи: Би ийм болгосымуу?
Ми:Би ч бас ийм болгоогүй, та цэвэрлэх ёстойм бишүү?
Ожи: Ийм болгосон хүмүүс нь л цэврэлдийм байгааз..
Манай байрны айл болгон СӨХ гэдэг газар сар бүр мөнгө төлдөг. Жишээ нь манайх сард 10200 төг төлдөг. Тэгсэн хирнээ өмхий орцонд угаартах шахам амьдарч байна. Бидний төлдөг мөнгөнөөс Ожи эгчийг цалинжуулж, тохижилт энэ тэрийг хийдэггүйм бол юунд зарцуулагдаад байдаг байнаа??

Манай гэр хар хорин захын хажууханд байдаг учир золбин нохой ихтэй л дээ. Гэрээс гараад явж байхад зөндөө тааралддаг. Хоолны үлдэгдэл янз бүрийн юмаа авч гараад идүүлчихдэг ч удаа цөөнгүй.

Дулаарч эхэлснээс хойш гадаа үе үе "пад пад" хийх дуу гарах боллоо. Нэг хэсэг үүл буудаад байна уу гэсэн чинь үгүй бололтой. Үнэн хэрэгтээ бол гудамжны, эзэнгүй нохойг буудаж байгаан байна. Нохой хүний сайн анд нөхөр, дээрээс нь нохойнд учиргүй хайртай дуртай байдагийн хувьд нохой буудах нь буруу гэж үздэг ч өвчтэй, галзуу нохой ихссэнээс буудхаас өөр аргагүй гэдгийг нь хүлээн зөвшөөрөх болсын. үнэхээр л галзуурчихаад амьтан хүнрүү дайраад, урж тасдаад байдаг бол буудахаас өөр яах билээ...
Нохой бууддаг хүмүүс өөрсдийгөө АНЧИН гэж нэрлэдэг юм билээ. Анчид өглөөнөөс орой болтол энэ тэрүүгээр явж гудамжны, эзэнгүй, золбин нохой байна уу? гэж хайна. Олноороо цугласан, харагдсан тиймэрхүү нохойнуудаа буудаж унагаад, машиндаа ачаад, овоо хэд болохоор нь УЛААН ЧУЛУУТЫН ХОГИЙН ЦЭГ гэдэг газар аваачиж, хоншоорыг нь тайрч аваад, нүхэнд булаад ариутгалын бодис цацаад, нүхээ дүүрэн шороогоор бөглөөд явах ёстой. Ингэж хийснээрээ элдэв өвчин эмгэг үүсгэх вирус, янзүрийн юмыг нь устгаж, хүнд аюулгүй болгох зорилготой. Энэ бол тэдний хийх ажил.
Гэтэл гадуур буун дуу их гарах болсон. Буудахын тоолонгоор ноход үхэж байгаа биз. Нохой үхэхийн зэрэгцээ анчидын талаар ганц нэг шүүмжилмээр юм гарч ирээд байдаг.
1. Буудсан анчин нохойныхоо хоншоорыг тасдаж аваад биеийг нь ачилгүй, гадуур хаяаад явсан байхийн. Хоншоорыг нь тасдаж авдагийн учир нь буудсан нохойны тоог гаргах, нохой тус бүрээс 5000 төгрөг авдагтай холбоотой гэнээ. 5000 төгрөг авч л байвал нөгөө хүмүүсийг аюулгүй болгох, нохойг булах, ариутгах гэх мэт үүргийг умартжээ гэмээр. Үхсэн нохойн газрын хөршөнд хэр удаж байж шингэх вэ? Шингэхээсээ өмнө хүмүүст элдэв өвчин тарааж, гудамжинд хог болон үлдэнэ. Түүнийг яах вэ?
2. Төрснөөсөө хойш тоглож өссөн таван нохой байлаа гэхэд 4-ийг нь нүдэн дээр нь буудаад ачаад явах хирнээ нэгийг нь үлдээчихийн. Ганцаараа үлдсэн нохой найзыгаа алдсан хүн шиг гунигтай нь аргагүй гаслаж, байрнаасаа ер босохгүй юм. Алах л ёстой юм бол яагаад тавууланг нь агнасангүй вэ? Мөн зургаан гөлөгтэй эм нохой байхад гөлөгнүүдийг нь буудчихаад ээжийг нь үлдээчив. Эм л нохой юм хойно дахиад төрнө биздээ? Бас хүүхдээ алдсан эх хүний адил зовмоор л юм шиг.
3. Агнаад, алаад, ачаад явсан нохойгоо хогийн цэгтээ булах ёстой байтал тэр хавиар амьдардаг хүмүүст 200 төгрөгөөр зардаг сурагтай. Ариутгалын бодис цацаад булж аюулгүй, халдваргүйжүүлэх асуудал бас л орхигдлоо. 200 төгрөгөөр зардагийн учир нь ойр хавийн оршин суугчид нь өөрсдөө нохон мах иддэг, мөн өвчиж шулсан нохойн махаа 1кг-г нь 500- 800 төгрөгөөр захын гуанзанд зардагтай холбоотой.. Мах үнэтэй болсон цагт нөгөө хэд нь ч авдаг гэсэн. Цагдаа нар өглөөд иймэрхүү мах зардаг хүмүүсийг барьдаг ч маргааш нь дахиад л аваад ирнэ.
Иймэрхүү маягаар хийх ёстой юмаа ёсоор нь хийхгүй байх нь элбэг үзэгдэл болсоор. Үүн дээр хэн хяналт тавьж ажиллах вэ? Хэрвээ нохойг буудаад аюулгүй болгох эцсийн алхам хүртэл хийж чадахгүй юм бол агнаад, буудаад явах хэрэг байгаа ч юмуу үгүй ч юмуу. Харин ч илүү их эрсдэл дагуулах магадлалтай санагдана. Мэдээж бүх анчид нь ингэдэггүй л байх. Зарим сул, хойрго хандаад байгаа улсаас болж бид ямар байдалд орох аюултай вэ? Тарваган тахал гэдэг шиг нохойн вирус гээч юм гарахыг хэн байг гэхэв.....

Он эхлээл бол баяр үргэлжилчих болтоймаа. Аргагүй биздээ. Оны эхний өдөр л баяр болчиж байгаам чинь. Ерөөсөө олон баяртай байх нь нэг бодлын хэрэгтэй чим шиг /худалдаачин, наймаачны зүгээс харвал/, нөгөө бодлын лайтай чимшиг/тэмдэглэж байгаа хүний зүгээс/. Шинэ жил, багш нарын баяр, цагаан сар, эмэгтэйчүүдийн баяр, эрэгтэйчүүдийн баяр, инээдмийн баяр, төгсөлтийн баяр, хүүхдийн баяр.... яааая, асар олон баяр болжоогоом шүү. Аан тийм, энэ бүх баярын голоор хэн нэгэн БААСАН ах, эгч нарын төрсөн өдрүүдийг мартаж үл болно.
Энэ жил ерөнхийлөгч ахыг сонгох гээд хамаг байдаг сургууль, цэцэрлэгүүдийг эрт амар гэсэн үүрэг даалгавар өгсөн гэсэн. Тиймээс бүгд л хонхны баяраа эрт тэмдэглэхээр зэхэж байх шиг байна. Өнөөдөр л гэхэд шаар зүүсэн автуснууд зөндөө харагдаж байна лээ. Миний үед ерөөсөө 3 удаа л хонхны баярыг тэмдэглэдэг байлаа. 8, 10 анги, их сургууль. Гэтэл одоо цаг өөр болж.
Эгчийн хүүхэд Эрдэнэтэд, энэ жил сургуульд орох гэж байгаан. Тэгсэн чинь цэцэрлэгээ төгсч байгаа гээд төгсөлтийн баяр хийнэ. Нэг хүний 50,000 төг гэнэ. Тэрүүгээрээ мантажны зураг авхуулаад, багшдаа бэлэг, өөрсдөө жоохон найр хийх янзтай..
Сонсоод байхнээ нилээн хэдэн жилийн өмнөөс 4 дүгээр ангийн хүүхдүүд бас хонхны баяр хийдэг болсон сурагтай. Тоолоод үзэхээр: цэцэрлэгт-1, ерөнхий боловсролд-3, их сургуулийн баклаврт-1, мастерт-1, доктор-1 гэсээр ямарчайсан амьдралдаа 10-аад удаа төгсөх баяраа тэмдэглэж болохоор болж. Манайхан чинь угийн баяр хөөрд дуртай улс юм хойно удахгүй ерөнхий боловсрол, их сургууль харгалзахгүйгээр жил бүр тэмдэглэдэг болгож ч магадгүй. Ямар шалтаг мундах биш. Яахав, баяр тэмдэглэх нь муу юм биш лдээ. Тэхдээ цаашлаад гарах үр дагавар энэ тэрийг нь бодуул бас олон байх нь дэмий..
Ер нь сургууль сураад, сурсан юмаа мөнгө болгохоосоо өмнө энэ хэдэн төгсөлтийн баярт шатсаар байгаад таарах шинжтэй. Цэцэрлэгийн төгсөлт 50 мянга юм чинь ерөнхий боловсролынхон 100, 200 мянгаас буухгүй биз. Жижгүүд нь ч яахуу, идэж уугаад дуусчдым байж. Томууд бол гэцүү. Уух юм, амралт зугаалга, хонох байр сав гэсээр яваад өгөх байх. Аягүй бол сургууль, анги, зиндаанаасаа хамаараад янзүр л байдаг байх.
Ер нь хүүхдүүд нэг төгсөлтийн баяр дээрээ хэдэн төгрөг гаргаж байгаан болдоо хөөрхий??

Сониноос дээр нэг эмэгтэйчүүдийн эмч ярьжээн: "Хавар, зуны цагуудад аборт хийлгэхээр ирж байгаа охидын тоо ихэсдэг. Насны хувьд ихэвчлэн 15- 25 насныхан байдаг" гэсэн. Энэ яагүй л бол хонхны баяртай бас холбоотой байх шүү тэ. Архи дарс, зодоон нүдээнээ ярихаа болий, харин охидууд маань амьдралдаа алдахгүй, хүүхдээрээ бас өөрөөрөө тоглохгүй байвал гөөмөн зүгээр юмсан.

Би гэдэг хүн хувиараа бизнес эрхэлдэгийн. Тэгээд эрүүл мэндийн, нийгмийн даатгал төлөх эсэхээ шийдэж чадахгүй ная удаж байна. Учир нь: Эрүүл мэндийн даатгалд сар болгон мөнгө төлөөөл байна, төлөөл байна. Төлсөн шимтгэлээ өвдвөл л эргүүлж авна. Өвдөхгүй бол эргүүлж аваад ашиглах ямар нэгэн шанс байхгүй /зарим хүмүүс насаараа төлчихөөд нэг ч удаа эмнэлэгт хэвтээгүй байдаг л юм билээ/. Нийгмийн даатгал бол хөгширтлөө төлнө. Хөгширсөн хойноо л авч таарна байх. Ингэхээр өвдөх ч юмуу, үгүй ч юмуу мэдкү. Хөгшрөх ч юмуу тэрнээс өмнө талийгаад өгөх ч юмуу бас л мэдкү. Одоо үед төлж байгаа мөнгө нь дараагийн нэг нийгэмд хог болчиж ч магад... Улсад хэзээ авч хэрэглэхээ мэдэхгүй даатгалд мөнгө төлөх үү? эсвэл банкинд ч юмуу өөрийнхөө даатгалд зориулж мөнгө хадгалаад байх уу? гэж есөн жорын юм бодож суусаар өчнөөн хугацаа өнгөрчив өө.

Би олон юм шаардаж, хүсч байж магадгүй лдээ. Тэхдээ л
1. өөрөө өвдөөгүй юмаа гэхэд ойр донты хүмүүс маань өвчилөхөд даатгалын сангаасаа мөнгө гаргаад өгдөг байвал,
2. Хэн нэгэнд эрүүл мэндийн холбоотой хандив, сайн дурын ажиллагаанд өөрийнхөө данснаас мөнгө шилжүүлээд тусалчихдаг байвал,
3. өөрөө жижиг өвчин туслаа гэхэд заавал эмнэлэгт хэвтэхээ хүлээлгүйгээр эмнийхээ мөнгийг даатгалд төлсөн мөнгөнөөсөө төлдөг байвал уг нь зүгээр юм. Даанч өөрийнхөө нийт төлсөн мөнгөний баримжааг ч мэдэхгүй, юунд зарцуулахаа ч хянаж чадахгүй, бусдад шилжүүлэх эрх ч байхгүй учир төлөхөд харам хүрээд байх юм..

Харин банкинд сар бүр даатгалдаа зориулж /цалин сарын 500 мянга гэж бодвол 50 мянга/ 50 мянган төгрөгийг хийгээд байвал их зүгээр ч юм шиг. Ядаж л 1 жилийн дараа 600мянга болчино, дээрээс нь хүү, хүүгийн хүү гээд яваад өгнө. Хамгийн гол нь дээр хэлсэнчлэн бусдад шилжүүлж, жижиг гэлтгүй эрүүл мэндийн холбоотой хамаг юмандаа зарцуулчихна, зардалаа хяначихна. Даанч банк нь дампуурчуул гэцүү л юм болно байх.

За би буруу ярьдаг мунгинуу хүн. Нарийн ширийнийг нь сайн мэдэхгүй ч хар ухаанаар харьцуулаад харвал нэг иймэрхүү. Гадны зарим нэг орны даатгалын тухай харж байхад миний энэ хэдхэн хүсэл сонирхол байтугай их юм багтаасан байдаг юм билээ.

Ер нь над шиг хүсэлтэй залуучууд хэр их байдаг бол? Тэдний хувьд аль хувилбарыг нь сонгодог юм бол? гэсний үүднээс сэдвийг хөндөж байгаан.
Уг нь манай орны даатгалын систем нь өөрөө боловсронгуй, ядаж дээр бичсэн хэдэн шаардлагыг шийдчихсэн байсан бол дуртайяа мөнгөө төлөөд сууж байхийсан..

Миний санаж байгаагаар 2,3 жилийн өмнө ч билүү найзуудаараа нэг суугаад, цагаан сарыг хэрхэн дараа багатай, амар хялбар, аятайхан тэмдэглэхүү? гэж санал солилцож, туршлага энэ тэрээ хуваалцав. Залуу хүмүүс л болсон хойно нүсэр баяраар хөнгөхөөн гарах аргаа олох гэж нилээд яриад ийм шийдэлд хүрч билээ:

Хөгшин хүнтэй, цагаан сараас төвөгшөөдөггүй, тэр байтугай дуртай хүмүүс хар мянга байдаг биз. Харин миний хувьд нилээн төвөгтэй санагдаад аль болох зугтаах арга замыг илүүд үзнэ. Яаая, баяр гээл хамаг юмаа бариад дуусгачихна, айл амьтан хэснэ, согтуу хүмүүсийг харж гиюүрнэ, хэн дуртайд нь үнсүүлнэ гээд гүэ мөн их тэвчээр шалгаж байгаам шүү.

Ийм нэг хэрэгтэй ч юм шиг, хэрэггүй ч юм шиг 2 арга хальт бичлээ. Хэрэгжүүлэх үгүйгээ өөрөө л мэд. Болдог бол тоглоомгүй 2 дахь аргыг энэ жилдээ туршаад, дараа жилдээ хэрэгжүүлээд сууж байхиймсан.

Өглөө оройгүй утаанд хордож байна гэж гэр хорооллын айлуудруу хамаг буруугаа чихдэг, ад үзэгдсэн гэр хорооллынхон нь нүүрс түлээний үнэ хаданд авирч байгааг гайхан нүүрс олборлогчруу хамаг бурууг чихдэг, ийм төртэйм чинь ингэж утаатайгаа холилдон суух нь аргагүй шдэ гэж хүн бүр төр засагруугаа хамаг бурууг чихдэг. Хэн хэнрүүгээ буруугаа чихэж, дайрч давшиллаа гээд өнөөдөр хотын утаа ихэссэнээс биш багасаагүй. Амтай болгон утааны ихийг шагшин ярьдаг. Утааг арилгах талаар элдэв янзын санаа гаргадаг ч хэрэгжүүлээд, хийгээд явдаг нь ховор. Тамын тогооны үлгэр гэдэг шиг нэгнийхээ гаргасан аятайхан санааг болку бүткүгээр нь дуудан, хэнд ч хэрэггүй юм сэтгэсэн адгийн амьтан болгон хаядаг. Энэ хэдий болтол үргэлжлэх вэ? Бидэнд үүнээс өөр арга чарга, боломж байхгүй юм гэжүү??

Бид өөрөө өөртөө туслахгүй юм бол өөр хэнч бидэнд туслахгүй. Та гэр хороололд амьдарч байгаам чинь таньд нүүрс хэрэгтэй, бид өгье гээд төр засаг гараа урт сарвайхгүй л байх. Тэгнэ гэж хүлээгээд ч дэмий. Хүний гарыг хараад суугаад байвал "бухын доодхыг харсаар турж үхдэг үнэгний үлгэр" болох биз. Өнөөдрийн энэ утааны ихийг гайхуулаад суух биш энэнээс бага ч атугай хэрхэн ангижрах вэ? Яаж шийдэх вэ гэдэг талаар ганц нэг санал дэвшүүльюү гэсийн..

Хэдхэн хоногийн өмнө Хаан банкинд ажилладаг найзтайгаа хотын утааны талаар ярилцлаа. Тэгээд яриж байтал найз маань
- эхний ээлжинд гадаа байгаа утааг хөөх сэнс мэнс гэж муйхарлаж зүтгэхийн оронд гал түлээд байгаа айлуудыг утаа гаргадгүй болгох хэрэгтэй гэв.
- Яаж тэр айлуудыг утаа гаргахгүйгээр дулаахан байлгах юм бэ? Урьд нь шахмал түлш гэж утаа бараг гаргадгүй эд бүтээсэн сурагтай. Хүмүүс хэрэглээгүй. Саяхан шидэт гал гээл рекламдаад байсан. Бас л тоогоогүй. Угаасаа манайхан чинь тиймэрхүү юманд цочролгүй болчихсон юм шүү..
- Тэр шахмал түлш чинь үнийн хувьд арай хямд гэдэг ч нээх ялгаагүй. Сайн халахгүй учир жижигхэн гэрийг хангалттай дулаацуулж чадахгүй байгаан. Тэхээр чинь хүмүүс нүүрсээ л сонгоно шдэ. Жил бүрийн өвөл 300, 400 мянган цаас үрэгдсээр л байна.
- Гадныхан энэ асуудлаа яаж шийддэг юм бол? тэдэнд түлий гэсэн ч мод, нүүрс байхгүй шдэ тэ?
- Зарим нэг газар шахмал түлш хэрэглэдэг. Гэхдээ дулаан уур амисгалтай газрын хөдөөгүү. Ихэнх улсын орчин үеийн хэрэглээ бол халаалтын систем болсон шиг байгаан. Шал, хананаасаа халдаг тогоор ажилладаг халаагуур гэх юмуудаа. Манайд ч гэсэн ийм юм зардаг. Тэр халаагуурыг нь гэр хорооллыхонд овоо хэдийг тавиад нүүрс түлээтэй холилдуулахгүй, дулаахан тухтай байлгий гээд БАНКнаас зээл хүртэл өгий гээд байгаа шдэ. Тэгсэн чинь цөөхөөн хэдэн айл авч тавьсан. Зарим нэг авах боломжтой айлууд нь явдаг чирэгдэл гэж төвөгшөөснүү, ганц теншиг юмыг 1сая 500.0-р авна гэж ташаарснуу, эсвэл бүх банк зээлээ хаасан гэж андуурсан уу мэдэхгүй. Ер нь хэрэглэхгүй, тавихгүй байнаа гэсэн.
Ингээд энэ халаагуурын тухай баахан ярилцаж, зээлээ яг өгч байгаамуу үгүй юү гэж лавлаад нилээн хэрэгтэй мэдээллүүдийг олж авав. Цаашлаад бүүр утасны мөнгө шилжүүлэхээр банк орох далимаараа тэр халаагчийг зээлдүүлэх үйл явц, бүрдүүлэх материалыг нь хүртэл ажил болгон асууж сураглав. Гадна дотны сайтаар хэсч иймэрхүү юм үнэхээр хэрэгтэй үгүйг нь нягтлан судлав. Ер нь бол ийм болж таарав:



Энэ халаалтын системийн төхөөрөмжийг Хаан банкны төслийн зээлээр хүмүүст өгч байгаа бөгөөд Мобиком ХХК санаачилан ХААН Банк, МИГ даатгал зохион байгуулж ажиллаж байгаам байна. Халаалтын системийн үнэ нь 1 сая 200 мянгаас 1 сая 500 мянгын хооронд байх ба бүтээгдэхүүнээ Хаан банкны төслийн зээлээр авч болжийн. Бага мөнгөний бага хүү бага л байдаг юм чинь зээлээд авлаа гэхэд харамсах юм ёстой байхгүй шиг бодлоо. Нэг удаа зээлээр аваад 1 жил хагасын турш сар бүр 50, 60 мянган төгрөг орчим төлөөд өөрийн болгочуул дахиж нүүрс түлээ авна гэдэг шиг жил болгон мөнгө зараад байхгүй амар юм байна. Тэгээд тогоор ажилладаг болхоор зөвхөн тогныхоо мөнгийг л төлнө. Хэрэглэж байгаа тогны мөнгө нь бараг зурагт асааснаас ялгаагүй гардаг гэхээр үнэн таалагдав. Бас нүүрс түлээ түлж утаа тортгондоо баригдахгүй цэвэрхэн орчинд тохитой дулаахан амьдрах том боломж юм байна. Хамгийн сак санагдсан юм нь алсын удирдлагатай учир хаа байгаа газраасаа гэртээ харихын хэдэн минутын өмнө гар утасаараа асаагаад градусаа тохируулчихна. Тэгээл гэртээ ирхэд сайхан дулаахан байх нь..
Найзын хэлснээр нэг тенийг 1сая 500мянгаар авч байна гэж андуурч байж магадгүй гэснийг анхаарч бас нөгөө халаалтын системээ очиж судлав. Гэтэл юууун тен. Шалнаасаа халдаг, хананаасаа халдаг гэсэн 2 янз байлаа. Шалнаасаа халдаг нь одоо байгаа шалан дээрээ битүү дэвсээд паркетлаж болно. Паркетаа больё гэхэд хулдаас, дорож, хивс дээрээс нь дэлгэчихвэл сайхан л болоод явчихна. Яг Японд их хэрэглэдэг доороосоо халдаг дорож шиг. Хананаас халаадаг нь болохоор том оворгүй, зүгээр хивс шиг дэлгээд тавьчихсан ч аятайхан харагдахаар байсан. Банкны зээл нь л гэхэд сард 0.5%-ийн хүүтэй. Жилд нийлээд 6% юм байна. Тэгэхээр ийм бага хүүтэйгээр ийм аятайхан төхөөрөмжийг аваад тохьтой, дулаан амьдрах сонирхолтой айл бидний дунд байгаа гэдэгт итгэж байна. Ганцхан жил зээлээ төлөөд дахиж ерөөсөө нүүрс түлээнд мөнгө төгрөг зарахгүй, утаагаа ганц айлаар ч болтугай багасгана гэдэг нь ёстой таатай сэтгэгдэл төрүүлсэн. Бид иймэрхүү байдлаар өөрийн хэрэглээг сайжруулаад, утаа униарнаасаа хагацвал амьдралд хөл тавин шинэ төрж буй бяцхан хүүхдүүд маань уушиггүй, цоорхой уушигтай төрөхгүй л байх.. Хэрвээ энэ арга таалагдвал өөрийн таньдаг мэддэг гэр хорооллын айлууддаа хэлж мэдээлэл хүргээрэй.

Холбоотой линкүүд:
Хаан банкны олгож байгаа зээлийн тухай мэдээлэл.
Халаалтын системийн тухай мэдээлэл.
Мобикомын санаачлагын тухай мэдээлэл.

Утааны тухай бичсэн эмгэнэлтэй, санаа дэвшүүлсэн, эргэцүүлсэн бичлэгүүдийг манай блогчид хийсээр л..
Утааны эсрэг хэрэм босгоё. Санаа оноогоо хуваалцана уу?
Муур, нохой=Нүүрс
Хорт утаа тархины хөгжлийг сааруулж, гаж хөгжилтэй хүүхэд төрөх шалтгаан болж байна
Улаанбаатарын утаа
“ЁО ЁО”-ГООР МАГНАЙЛУУЛСАН НYYРСНИЙ “БЭЛЭГ“

Өнөөдөр хүйтэн өдөр болжоогоо учраас хүмүүс хөлдөж үхэж магадгүй. Учир нь би ч гэсэн өглөө "өнөөдөр хөлдөж үхэхгүйхэн шиг өнгөрхийсөн" гэж бодсон юм. Амны билгээс ашдийн билэг гэж бодлоо манав. Хөлдөж үхэх байх гэсэн хүмүүстээ зориулаад сэтгэлээрээ хөлдөж үхсэн хүний тухай уншиж байсан нэг сонин юмаа орууллаа.ккк.

Ажилсаг, элэгсэг, ажилдаа үнэн сэтгэлээсээ хийдэг, хамт олондоо нэртэй нэгэн "сайхан залуу" /нэрийг нь мартсан тул ингэж нэрлэлээ/ байжээ. Даанч аймшгтай гутранги үзэлтэй. Бүх юмыг үргэлж болохгүй, бүтэхгүй талаас нь хардаг байлаа. Жишээ нь тал устай аягыг "аяганы тал нь усгүй байна" гэнэ.
Нэг зуны сайхан нартай өдөр хамт ажилдаг хүмүүс нь тараад явчихав. Тэгээд нэг харсан чинь нөгөө сайхан залуу маань хөргөгчтэй өрөөнд ганцаараа үлдээд цоожлогдчихсон байжээ. Хаалга зөвхөн гаднаасаа онгойдог. Хаалгаа зөндөө нүдсэн чинь хэн ч сонссонгүй, онгойлгосонгүй.
Тээд нөгөө сайхан залуу маань хэсэг болсноо айгаад, даараад, чичрээд эхлэв. Даараад байхаар нь цаадах чинь би ерөөсөө хөлдөж үхэх нь гээд цаасан дээр ар гэрийнхэндээ гэрээс маягийн юмнуудаа бичиж үлдээжээ. "Би аймаар даарч байна, хамаг биеээ мэдрэхээ болилоо, би үхчихвэл энэ миний сүүлчийн үг шүү" энэ тэр гээл..
Өглөө боллоо. Хүмүүс цугларч өрөөний хаалгыг онгойлгосон чинь сайхан залуу маань уже хөлдөөл үхчихсэн байв. Эмлэгт аваачаад задлан шинжилгээ хийлгэсэн чинь нээрээ л хөлдөж үхэж шүү. Хүмүүс бүүр гайхаж орхив. Учир нь тэр сайхан залууг хонодог шөнө тэр хөргөгчтэй өрөөний хөргөгчийг салгачихсан, тэр битгий хэл дотроо бараг нэмэх 20 градусын халуун байсан гэнэ. Үүнээс үзэхэд сайхан залуу маань даарснаараа биш, сэтгэлээрээ хөлдчихсөн байгаам даа.

Энийг: хүйтрээд хөлдөөж алахнээ, хөлдөж үхэх нь, тэнгэр өнөөдөр намайг хөлдөөнө шүү... гэх мэтээр бодож байгаа хүмүүс сэтгэлээрээ явчив гэсэндээ л бичиж үлдээлээ.

Жич: Энэ түүх нь сургамжит өгүүллэгүүд гэдэг ном дээр орчуулагдсан байсан. Дажгүй сайхан ном байгаам.

/Энэ миний авсан зураг. Шанхайн нэг дотуур байрны урд. 2008/

Монголын нийслэл Улаанбаатар шиг сайхан газар энэ дэлхий дээр алга. Учир нь би төрсийм бас өссийм чинь сэтгэлд цаанаасаа ойрхон гэжугам. Гэхдээ засаад, залруулаад өгөхгүй бол авамгүй олон асуудал ар араасаа арзайсаар, сарзайсаар..

Улаанбаатарынхаа газар шороо дээр хөлөөрөө алхалгүй зүгээр л гишигсийн. Гишгэхээрээ би шорооноосоо бусагадаг, бусгаснаасаа бургидаг, хахдаг, цацдаг, ханиадаг, найтайдаг, уушигаа хармалдаг, гутлаа өрөвддөг, хувцасаа хайралдаг.
Энэ их шорооноос болоод амраг хосууд салж, эцэг эх нь үр хүүхдээ мартах нь холгүй болжоогоо гэсэн. Учир нь хайрт 2 уулзмаар л байдаг, уулзаад суух, зугаалаад явах газар олдоогүй. Олдсон нэг нь Баар болж таараад, ороод уугаад, согтоод, унтаад, үг нь олдоод, үхэр нь холдоод будаа.. Үүнээс болоод олон аавийн охид хөвгүүд архичин болсон, тамхичин болсон, ээж болсон, аав болсон, хүсээгүй бэйби үсрээд ирсэн. Хөгшин залуугүй иймэрхүү асуудалтай.

Нийгэм иймээрээ үргэлжлээд байвал ирээдүй маань "бүтэхгүй нь" гэж айсандаа, "шийдэх арга байдиймуу" гэсэндээ "мэргэн хүн"-ий үйлдлийг ажлаа. Мэргэн хүний амьдардаг хотод шар будаанаас ч олон байшин баригддаг. Байшин бүр үүрэгтэй юм байна.
Жишээ нь: Хотын овоо мөнгөтэй нэг баагий барихаар төлвөлсөн барилгын зураг, төслөө аваад хотын захиргаан дээр очин хот төлөвлөлтийн "менежер хүн"-д үзүүлнэ, тайлбарлана.
- Гэтэл "Менежер хүн" өөдөөс нь: таны барих гэж байгаа барилгын дизайн манай хотын энэ хэсэгт тохирохгүй нь. Үнэндээ хотын баруун хэсэгт Европ загварын байшингуудыг хүлээн зөвшөөрдөг ба өнгө нь бүгд цайвар өнгөтэй байх хэрэгтэй. Таны төлвөлсөн барилга бол хотын хойд хэсэгт илүү тохирох учир бид хүлээн зөвшөөрч болноо. Гэхдээ та барилга барих эрхээ авхийн тулд барилгаа тойруулаад хааш хаашаа 1км газрыг цэцэрлэгжүүлэх хэрэгтэй. Хэрвээ та барилга тойрсон цэцэрлэгжүүлэх талбайгаа бага гэж үзэж байгаа бол та хотын хойд хэсгийн сургуулиудын дүүрэгт цэцэрлэгт хүрээлэн хийж өгч болно. Дээрх 2 нөхцөлийг хүлээж авах боломжгүй бол хотын төвд баригдаж эхлээд байгаа "CITY GARDAN" -г барих ажилд өөрийн компаний хувь нэмрээ оруулж болно. Энэ 3-н нөхцөлийг хүлээн зөвшөөрөх чадваргүй бол бидний зүгээс танд барилга барих эрх өгөх боломжгүй гэдгийг ойлгоорой.
- Цэцэрлэг барихаас өөр сонголт байгаа юу?
- Улсын эзэмшилд байдаг Хөгшдийг асрах газрын барилгыг шинэчлэн өгч болноо
- Ойлголоо, би барилгаа тойрон цэцэрлэг барих эхний нөхцөлийг хүлээн зөвшөөрч байна.
- За тэгвэл та барилгатайгаа хамт цэцэрлэг барих ажлыг хүлээн зөвшөөрсөнөө баталгаажуулах бичиг баримтаа бүрдүүлж дууссаны дараа барилгын эрхээ авч ажлаа эхлэнэ үү...

Барилга, байгууламж барихаар зэхэж байгаа хар мянган компаниудыг хот төлөвлөлтийн газраас нь ингэж зохицуулдаг юм билээ. Хотын хаана, ямар дизайнтай, ямар өнгөтэй, ямар өндөртэй барилга барихыг уже төлөвлөсөн байх ба цэцэрлэгжилтийг хэрхэн хийх, цаашлаад залуучууд чөлөөт цагаа зөв боловсон өнгөрөөх талыг нь хүртэл холбон төлөвлөж чадсан нь гайхмаар ч юм шиг, биширмээр ч юм шиг.
/Манайхан энэ аргыг хэрэгжүүлээд эхэлбэл менежер авилгалд автах нь бүүр их болчдийм биш байгаа. Гэхдээ тэднийг хянах авилгалтай тэмцэх газрыг ч зөв голдиролд нь оруулах арга бас байнаа./
Монголын маань хот төлөвлөлтийн менежерүүд нийслэлээ төлөвлөх ажлаа бодуул сайн л хийж байгаа байлгүй. Гэхдээ бас санаа оноо өгөхөөр юмнууд "мэргэн хүн"-ий хотод зөндөө. Монгол, Улаанбаатар гэхээр л "газар, шороо" гэдэг үг амнаас гардаг. Харин одоо "зүлэг, мод" гэж өөрчлөх боломж бидэнд байгаа. Хот тэр чигээрээ цэцэрлэгжээд ирвэл амраг хос, оюутан залууст гуя алгадам завшаан болж, хүүхэд залуучуудын хүмүүжлийн доголдолыг засахад авууштай гөөмөн сайхан ажил болно доо. Ядаж л талбайн хажуугийн дуусаагүй барилгын цэцэрлэгжүүлсэн ганц тайлбай дээр овоорохгүй хуваагдаал, тараал, бүтраал амар байхгүй юү.
Юу ч хийхгүй байжийхаар туршаад, хэрэгжүүлээд, арга хэмжээ аваад үзэх л хэрэгтэй. Дэлхийн хөгжилтэй орнуудын ихэнх нь л энэ аргыг хэргэлжийн. Муудсан юм ер алга. Бид ч гэсэн юугаараа дутдийн..

Монгол авто замын тал дээр түгжээ, соёлгүй жолооч, нарийн зам гээд өчнөөн асуудалтай. Бид ч үүндээ дасаад, ангайгаад, зохицоод сурчиж. Хотын нэг захаас нөгөө захруу ажилд явдаг хүмүүс автусанд нэг талдаа бараг 2 цаг зарцуулаад замдаа шахцалдаад, хэрэлдээд, стрессдээд сайхан сайхан..
Харин ойрд энийг нэг зохицуулах хэрэгтэйм шиг санагдаад толгой гашилаад сүйд. Одоогийн байгаа зам дээгүүрээ нилээн хэдэн гүүрэн зам, хурдны зам, гадар доогуураа урдаас хойшоо, баруунаас зүүнрүү 2 чигэлийн метро энэ тэр тавьчуул хичнээн сайхан. Би лав бээжингийн нэг захаас нөгөө захруу 30 хүрэхгүй, Шанхайд 40 хүрэхгүй минут явжийн. Ойрхон бол 5 -10 минут..

Гүүрэн зам мамаа болий гэхэд 2хон чиглэлийн метроны зам тавиад 2,3-аа байя гэхэд 5 минутын зайтай явуулахад л замын хөдөлгөөн түгжээд, таксидаад байдаг бүлэг нөхдийн тал нь алга болоод, хот бичкэн юм чинь нэг захаас нөгөө зах хүртэл 15 минут яваад ажилдаа пад. Монгол маань 2 сая 600 мянган хүнтэй. Үүний маань 1 сая гаран нь УБ-д амьдарч байна. Түгүүл УБ-н 500 мянган хүн өдөр бүр ажилдаа сажилдаг бол тэрнийх нь тал нь метродоод алга болчуул гөөмөн сайхан түгжрэл алга болох байхдаа. Одоо бензиний үнэ хаданд авираад байгаа юм чинь машинаа асаагаад, такси бариад явжаахаар 1000 төг ч юмуу төлөөд 10 минутын дотор ажилдаа очуул амар байх даа. Ингээд бодхоор метрогоор Улаанбаатарын авто замын нилээд том бэрхшээл, стрессийг арилгаж болмоор юм шигээ.

Яаг хичээл эхлэхийн өмнөх өдөр дэлгүүр хэсч явсан чинь нэг хөдөөний болтой охин "хотод оюутнууд бас формоор жигдэрдэг гэсэн. Хичээл орхоор л нэг мөсөн авий" гэж найз нь болтой сугадаж явсан охинтойгоо ярьжийлээ. Цаадах чинь баларсаан хичээлдээ ороод жигдрэх юм санаад хувцас хунар аваагүй хөдөө царайлаал явсан байх..

Оюутнууд форм энэ тэр өмсөх нь юу л бол. Харин 10 жилийн хүүхдүүд одоо формоор хэр жигдэрчийнаа?? 2 жилийн өмнө лав сургууль болгон дүрэмт хувцастай болно, жигдрэнэ гээл баахан мөнгө хураагаад, Батзүү гэдэг компани хамаг байдгийг нь оёсон дуулдсан. Тэгсэн энэ жил нөгөө дүрэмт хувцас яаав, хаачив? Эр өсч, хүүхдүүд сунасан учир ахлах ангийнхан лав дүрэмт хувцасаа дүүдээ шилжүүлсэн. Тэгээд анги танхи сургууль нь эрээн, мяраан болж охид нь галбир юугаараа гайхуулах гэсэн. Өөрийн эсвэл аав ээжийн таашаалын дагуу тахь ирвэсийн дүрд хувирсан, хувьссан.. Автусанд суусан, 400 төгрөг нэхүүлсэн, аав ээжээрээ дуудуулсан, хэрэлдсэн, уралдсан, хөөгдсөн, буусан..

Ингэжээхаар ахлах, бага гэлтгүй дүрэмт хувцасаан өмсчөөл, кэрүүл уруулаас хол, цэцэг цэврүү шиг харагдоол, кондуктор эгчийг уурлуулахгүй явбал гичнээн сайхан бэ, гичнээн амарав тиймээ??

Сурагчийн дүрэмт хувцас уг нь 30.000 төгрөг гэдэг гэсэн. Нэг авчуул 1,2 жил бол өмсчих байхдаа. Ер нь тэр хувцасыг өмсөх хэрэгтэймүү үгүймүү. яадийм бол?.

Хятад хүмүүс Олимпоор өвчилж байна.